Criciatus No Yume

[Plage Fu-Setusa]

Pomiędzy szerokim, ciemnym i imponującym budynkiem, w którym znajduje się klub, a innymi budowlami, ciągną się i przecinają zagracone lub całkiem puste uliczki, przecinając się to pod kątem prostym, to na ukos, to kończąc się na ślepej ścianie. Niektóre bardzo wąskie, inne już szersze, tworzą wśród budynków istny labirynkt, ciemny, tajemniczy, złowieszczy i nieodkryty, czy też rzadko odwiedzany przez "włdze". Tak więc mówiąc krócej, idealne miejsce do załatwiania brudnych interesów, w wielu tych słów znaczeniu.
Czasami wśród pustych odmętów i ciszy uliczek da się usłyszeć huk wystrzału z broni, innym razem jakieś krzyki, jeszcze innym śmiechy rozbawionych ludzi wychodzących w klubu lub dopiero do niego witających.
A czasami słychać tam tylko podmuchy ledwo wyczuwalnego wiatru i szelest gazet przesuwających się po zakurzonym bruku chodników.

Przechodząc obok drzwi Klubu rozmigotanych kaskadą świateł, minęła je ostentacyjnie, nie zważając na gwizdy niektórych stojących nieopodal osobników. Co dziwniejsze zdawali się ją znać, a bynajmniej z widzenia. Cóż, dorabianie tu jako tancerka miało i swoje złe strony. Choć nie kontaktowała się tu z nikim, a tylko występowała, co także robiła w granicach rozsądku, to znali ją. I choć nie życzyła sobie, by ktoś pokazywał ją na ulicy i zdołała to już nie jednemu dać do zrozumienia aż za dobitnie, to i teraz padło chyba także za nią przezwisko "diablica", co także zignorowała, jakby nie słysząc.
W rzeczywistości, w duchu postanowiła sobie, że gdy załatwi co ma załatwić, tej zgrai da porządnie popalić. Teraz zwyczajnie nie miała na to czasu. Szła sprężystym, pewnym krokiem z "Big Girl" zarzuconą przez ramię. Nie siliła się nawet by jakoś ukrywać strzelbę, bo i po co? Śnieżne włosy unosiły się i opadały przy każdym kolejnym jej giętnim kroku. Nie oglądając się, czy Kou za nią nadąża czy też nie, skręciła w pierwszą z uliczek i ruszyła nią, zakładając na oczy czarne muchy, które zakryły jej krwiste tęczówki.
Z obojętnym wyrazem twarzy nasłuchiwała i rozglądała się wokoło prawdopodobnie za tymi, którzy już mieli tu czekać.
Spóźniali się... Czemu wszyscy musieli się spóźniać? Skrzywiła się z dezaprobatą. Tego też nie puści płazem. Już zaczęło bokiem wychodzić jej to spotkanie, ale z drugiej strony miała interes... I nie chodziło jej tu tylko o pieniądze. O czym oczywiście nie wspomniała swojej Agiru, bo to już nie należało do jej spraw.
Prychając pod nosem jakąś chłodną wiązankę na temat potencjalnych kupców broni, którzy się jeszcze nie pojawiali, skręciła w głębszą uliczkę.

[Reklama]

Wyłącz reklamy

Kup reklamę

[Kou]

<przepraszam, że tak długo mnie nie było, ale cały czas gonią mnie kartkówki i sprawdziany >< >

Przemykając kilka kroków z Domo, rozglądała się. Głowa obracała się jak radar, a policzki co jakiś czas czerwieniły się, gdy dziewczyna słyszała sprośne komentarze na jej temat i rechot pijaków. Odwróciła ostentacyjnie głowę i zacisnęła usta, postanowiwszy to zignorować. Parę razy nieświadomie przystanęła, czytając olbrzymie plakaty i billboardy. Cóż, ciekawość była i wadą, i zaletą.
W tej chwili wadą, śnieżnobiałe włosy Plage właśnie zniknęły z pola widzenia Kou. Dziewczynie opadły ramiona.
Szlagszlagszlagszlagszlag, myślała, ruszając biegiem przed siebie. Z boku coś mignęło, to tylko kot, błysk metalu, lecz to słup, echo kroków, niestety - to kolejny pijaczyna. Wychodził właśnie z jakiegoś zaułka. Może białowłosa była właśnie tam? Zaryzykujmy.
Dziewczyna skręciła w uliczkę, z jej oczu wyzierała złość, złość na samą siebie.
Do jej uszu dobiegł cichy dźwięk, chłodny głos, którego właścicielka dobitnie stwierdzała, co sądzi o obecnej sytuacji.
Kou poprawiła futerał i z lekkim uczuciem ulgi ruszyła za Plage.

[Plage Fu-Setusa]

//Znam ten ból, spoko//

Nawet nie zauważyła, że Kou na chwile gdzieś się "zawieruszyła". Szła przed siebie pokrętnymi uliczkami, z tym samym wyrazem twarzy i przekleństwami na ustach. Im głębiej obie wchodziły, tym robiło się ciszej i nieprzyjemniej, a okolica i tak do miłych nie należała.
Albinoska po drodze kopnęła jakąś puszkę i poprawiła czarna okulary, by po chwili spleść śnieżne włosy w koński ogon, od tak dla wygody? Ci, którzy ją znali, a było takich niewielu, wiedzieli, że nosi włosy związane gdy ma zły humor. Bo choć po jej porcelanowym, zimnym wyrazie twarzy nie można było zwykle nic odczytać, to czasami nawet wbrew sobie dawała inne znaki, które mimowolnie nieco pozwalały z siebie czytać o niej samej.
Kolejny skręt w kolejną uliczkę i tym razem białowłosa zatrzymała się. Zarzuciła dłonie na biodra, przekrzywiła głowę z ostentacyjnym prychnięciem i zza okularów z pogardą spojrzała na tych, którzy stali przed nią.
-Spóźnieni, durnie - warknęła na powitanie, wyciągając jedną z dłoni do tyłu by zatrzymać ją na strzelbie opartej przez plecy.

Kou gdy zatrzymała się przy białowłosej, mogła zobaczyć do kogo ta się odzywa. Trzech typków o przeciętnym wyglądzie, jeden z nich trzymał pod ręką pokaźną walizeczkę, nie trudno było się domyśleć, co w niej trzymają. Wszyscy nie wyglądali na uzbrojonych, lecz wiadomo było, że to tylko pozory. Mężczyźni tylko zaśmiali się po swojemu na komentarz Domo i zaczęli lustrować obie dziewczyny ciekawskim wzrokiem.
-I tak milsza niż zwykle - zarechotał jeden z nich, ciemnowłosy, o fałszywej twarzy, z płaszczem do ziemi. Wysuwając się naprzód wyciągnął dłoń w geście powitania.

Plage zlustrowała jego dłoń z obrzydzeniem i w odpowiedzi splunęła mu siarczyście pod nogi.
-Nie przyszłam tu na pogawędkę. I tak już straciłam czas, więc przejdź do rzeczy - skwitowała szorstko, z sarkastycznym uśmieszkiem, pieszczotliwie wodząc dłonią po strzelbie.

Kou została zignorowana? Skądże znowu. Pozostała dwójka typków, przyglądała się jej niby od niechcenia, ale w rzeczywistości obserwowana była przez nich bardzo uważnie. każdy jej najmniejszy ruch czy spojrzenie było lustrowane z podejrzliwością, niczym przez psy gotowe w każdej chwili zerwać się ze smyczy.

[Kou]

Idąc za białowłosą rozglądała się nerwowo. Nie była przyzwyczajona do ciemności miejskich zaułków. Nie wahałaby się ani chwili przy wejściu do jaskini - wszak przemieszkała w nich pół życia. Ale uliczki przyprawiały ją o gęsią skórkę i uczucie bycia śledzonym. Nerwowo tarła ramiona i rzucała długie spojrzenia na boki.
Na łoskot kopniętej puszki aż podskoczyła. Miała wrażenie, że hałas narusza spokój tego miejsca, a zza rogów wypełzną...
Koniec z fantastyką, pomyślała, stanowczo zaciskając palce na ręce.
Skręciła z Domo w kolejną uliczkę. Białowłosa stała tam, władcza, oziębła i pełna pogardy.

Zupełne przeciwieństwo Kou, która zatrzymała się przy białowłosej, mogła zobaczyć do kogo ta się odzywa. Trzech typków o przeciętnym wyglądzie, jeden z nich trzymał pod ręką pokaźną walizeczkę, nie trudno było się domyśleć, co w niej trzymają. Wszyscy nie wyglądali na uzbrojonych, lecz wiadomo było, że to tylko pozory. Mężczyźni tylko zaśmiali się po swojemu na komentarz Domo i zaczęli lustrować obie dziewczyny ciekawskim wzrokiem.
- I tak milsza niż zwykle - zarechotał jeden z nich, ciemnowłosy, o fałszywej twarzy, z płaszczem do ziemi. Wysuwając się naprzód wyciągnął dłoń w geście powitania Plage.

Kou ponuro obserwowała rozmówców, po czym gwałtownie szarpnęła głową i spojrzała w górę. Czuła na sobie spojrzenia ochroniarzy. Biedni. Ona przynajmniej ma pewność, że jej szefowa nie potrzebuje ochrony.
Jak psy na uwięzi, pomyślała. Pewnie dostają ochłapy, zamiast pełnej michy. - myśli Kou były nieposkromione, dziewczyna podświadomie potrafiła współczuć każdemu...