Criciatus No Yume

[Plage Fu-Setusa]

Wstęp tylko dla członków Rodu Minamoto! Lub za pozwoleniem Domo.

Sama już dawno upatrzyła sobie te miejsce. Wyremontowała stare poddasze biblioteki i urządziła je po swojemu. Rzadko wpuszcza tu kogokolwiek, wstęp mają jedynie zaproszeni przez nią samą. Nie chce tu załatwiać interesów, to jej zakątek, w którym stara się zachować resztki normalnego życia.
Raczej niewielkie pomieszczenie, bo czego można oczekiwać po poddaszu? Ale to jej wystarcza. Wszystko oczywiście w kolorach czerwieni, jakby i tu próbowała pokreślić swoją inność, mimo że czasami jej nienawidzi.
Światło wpada jedynie przez małe okno wbudowane na tyłach biblioteki, stąd ma widok na park pełen Sakury.
Pod oknem umiejscowiła groteskowe, ciężkie biurko, przy którym często siada, czytając jakąś książkę.
W kolejnym rogu znajduje się duże łóżko przesłonięte krwistym baldachimem. Na podłodze leży miękki dywan w tym samym odcieniu. Gdzie indziej stoi elegancka, ciemna szafa, o którą zwykle stoi oparta wielka strzelba.
Po prawej znajdują się dwa przejścia, jedno do małej łazienki, drugie do aneksu kuchennego. Obu tych małych psuedo-pokoików niemal wcale nie używa, są bardziej po to, by tworzyć pozory normalnego mieszkania.
A wszystko rozciąga się na poddaszu, do którego mało kto ma wstęp.

[Reklama]

Wyłącz reklamy

Kup reklamę

[Kou]

Nagle rozległo się charakterystyczne pukania, trzy razy, krótka przerwa, po czym dwa szybkie stuknięcia. Drzwi uchyliły się lekko, po czym przez szparę wsunęła się Agiru i ukłoniła się lekko.
- Wzywałaś, Pani - stwierdziła raczej, niż spytała. Rozejrzała się lekko po pokoju - nie bywała tu często, a raczej - nigdy tu jeszcze nie była. Uśmiechnęła się do promieni słońca na podłodze i widoku drzew przez okienko, po czym spojrzała na Plage, nie kryjąc zainteresowania tą pilną sprawą.

[Plage Fu-Setusa]

Siedziała akurat za biurkiem, przesuwając bezdennym, zamyślonym wzrokiem w książce, kiedy do drzwi rozległo się pukanie. Uniosła chłodne spojrzenie znad kartek, by ujrzeć, tak jak się spodziewała, Agiru. Skrzywiła lekko usta, lustrując ją bezbarwnym, nic nie mówiącym wzrokiem. Jednak jej chwilowy sceptyczny grymas i tak mówił wystarczająco dużo. Kou była tu Nowa, albinoska jej nie znała, nie ufała(jak większości zresztą), więc pewnie wcale nie podobało się jej, że będzie z nią musiała dzielić jakieś interesy dotyczące Rodu. Tak czy siak, kiedyś musiał być ten pierwszy raz...
Interesy, nie lubiła ich załatwiać tutaj, w swoim "świętym" zakątku, ale dziś nie miała już na swoje upodobania czasu.
-Po pierwsze - zaczęła sucho, odsuwając książkę na bok i podnosząc się z krzesła, na co te zaskrzypiało nogami o podłogę, która w tym miejscu nie okryta była szkarłatnym dywanem.
-Jesteś tu Nowa, poprzedni Agiru zginął z mojej ręki, zapamiętaj to sobie. Liczę że nie będę musiała tego samego robić z tobą - rzuciła na powitanie bez ogródek, jakby mówiła o pogodzie.
-Więc radzę przyłożyć się do tego, co cię czeka - wyszła zza biurka i podeszła do szafy, łapiąc za strzelbę, która była o nią oparta. Otworzyła drzwi, złapała za jakąś czarną bluzę i zaczęła ją zakładać na ramiona. Przez ten czas milczała, ale wiadome było, że to nie koniec jej wypowiedzi.

[Kou]

Na słowa Domo kiwnęła jedynie głową. Słyszała już plotki i szybkie spojrzenia podwładnych, nie omieszkała też sprawdzić, dlaczego tak prestiżowe miejsce było wolne.
No i proszę, powód stał właśnie przed nią i zakładał czarną bluzę.
- Też na to liczę - powiedziała, uśmiechając się szeroko.
Zapięła luźny, ciemny płaszcz, który w pośpiechu narzuciła na siebie, a czarne włosy związała ciasno gumką. Zsunęła lekko z pleców futerał z pistoletem maszynowym i wyjęła go. Przyklęknęła na podłodze, sprawdzając magazynki i lufę. Na wszelki wypadek przeczyściła ją szmatką, bo byłoby kiepsko, gdyby broń wybuchła człowiekowi w ręku.
Po tych wszystkich operacjach stanęła znowu, spoglądając wyczekująco na Plage.

[Plage Fu-Setusa]

Odkręciła się w jej stronę, beznamiętnie obserwując jej poczynania. Niesforne kosmyki białych włosów opadały jej lekko na czerwone, zimne oczy. Podniosła strzelbę i zarzuciła ją na ramię. Broń była raczej nieporęczna, duża, pewnie i ciężka, ale za pewne i skuteczna, a albinoska zwyczajnie ją lubiła. Strzelba nazwana "Big Girl" zawsze towarzyszyła jej podczas ważniejszych misji. Widać teraz też szykowało się coś ciekawego.
-Po drugie, skoro już znów mam Agiru, czas sprawdzić czy się na coś nadaje - mruknęła cierpko, nie odrywając krwistego spojrzenia od Kou.
-Przydasz mi się, choć możliwe, że będziesz też przeszkadzać - wzruszyła lekko barkami, jakby było jej wszystko jedno. A oczy tym razem powiedziały zamiast postawy, że jeśli zdarzy się te drugie, to Domo nie będzie miła.
-A po trzecie... Nawinął się nam mały interes - znów podeszła do biurka sprężystym, kocim krokiem i złapała za niepozornie wyglądający świstek papieru. Zacisnęła go lekko w dłoni.
-Za ten kwitek pewien gang zapłaci nam sporą sumkę. - wyjaśniła od niechcenia i schowała papier w kieszeń bluzy. Nie trudno było się domyśleć co to takiego. Pewnie za ten kwitek gang miał wykupić broń, czyli to, w co zwykle zaopatrzał innych Ród Minamoto.
Białowłosa oparła się plecami o biurko i zagarnęła kosmyki włosów za ucho. Wbiła czerwone spojrzenie w sufit, patrząc w niego pusto. Uśmiechnęła się pod nosem kwaśno. -Za pięć minut ruszamy... - skrzyżowała ręce na piersi, odliczając w głowie czas.

[Kou]

Kiwnęła tylko głową, jej rysy stwardniały. Oczywiście, słyszała plotki, czuła na sobie ukradkowe, ciekawskie spojrzenia podwładnych. Wiedziała o zakładach.
Też jestem ciekawa, pomyślała gorzko, ile się utrzymam.
Wyprostowała kark, towarzyszyło temu obrzydliwe chrupnięcie.
- Dzięki, pani - powiedziała, poprawiając ostatni popręg. - Ale jestem już gotowa.

[Plage Fu-Setusa]

-Zobaczymy - rzuciła od niechcenia szorstko, uśmiechając się pod nosem z tym dziwnym rodzajem sarkazmu, który pewnie utwierdzić miał w przekonaniu, że słowo "gotowa" wcale nie koniecznie musiało się potwierdzić w tym, co jeszcze czeka Kou.
-Zobaczymy... - powtórzyła ciszej już jakby bardziej do siebie, odlegle, kiedy przechodziła obok niej, otwierając drzwi pokoju, a właściwie poddasza.
Machnęła na Agiru dłonią, nakazując iść za sobą i ruszyła schodkami na dół.

(zt - do Klub Indygo)

[Kou]

Wychodząc za Domo, zamknęła za sobą drzwi. Westchnęła cicho, obrzucając ostatnim spojrzeniem pokoik. Schodząc powoli schodkami, bawiła się nerwowo suwakiem. Szczerze mówiąc, była tchórzem. W życiu nie spotkała się z większym niebezpieczeństwem, niż kilka bandziorów. Brak mi doświadczenia... - pomyślała, zaciskając ręce w pięści.

[zt]